Inzicht in de ander met spiegelen en parafraseren

10 oktober 2014

Omdat ik vanaf onze caravan in Waverveen kwam fietsen was ik al vroeg aanwezig en kwam ik tegelijk binnen met docent Paul Fedder, een vrolijke en hartelijke man.  Voor sommigen was het even omschakelen om in dit tweede blok met een andere docent verder te gaan.  Paul vertelde openhartig over zijn leven, zijn passies en over hoe hij in het coachingvak is gerold. Daarmee was het ijs gebroken. 

Paul Fedder

Allereerst hebben we het belang ervaren van een goede coachingshouding bij aanvang van een gesprek. Ademhaling in de buik en de ander aankijken zorgen voor ontspanning en contact. Naast de coachingstechnieken als LSD, open vragen stellen, stilte inbouwen en spiegelen werd een belangrijk element toegevoegd, namelijk Parafraseren.

copyleft

Parafraseren houdt in dat je tussen antwoorden van de coachee wordt terugkoppelt over wat de ander heeft gezegd. Parafraseren doe je op inhoud en op gevoel. Hiermee hebben we geoefend. In de rol van waarnemer viel me op hoe snel de coach zelf gaat invullen. Samenvatten en het stellen van check-vragen zorgde ervoor dat ze elkaar bleven verstaan. Parafraseren op gevoel is iets dat we niet gewend zijn om te doen, de meeste medecursisten en ikzelf voelden nog schroom om te vertrouwen op je onderbuikgevoel en dit gevoel te verwoorden. Een mooi bruggetje naar confronteren vond ik: “ Als ik dat zo hoor, dan…”

Spiegel

In het gesprek waarbij ik de coach was, ervaarde ik hoeveel ik eigenlijk al in huis heb als coach door mijn jarenlange ervaring als leidinggevende. Er ontstond, mede door het spiegelen, snel een vertrouwelijke sfeer, ook het parafraseren ging als vanzelf. We kwamen snel tot de essentie, vooral doordat ik mezelf dwong om voldoende stilte en rust te nemen.

Tijs stilte

Het voelt nog tegennatuurlijk, maar ik mag nog meer stiltes inbouwen als het gesprek loopt. Een valkuil voor mij is om teveel sturend te zijn in het gesprek, duwend in een bepaalde richting, wat als manager heel effectief kan zijn om je doel te bereiken.

Maar als coach is het voor mij belangrijk om meer ruimte aan de ander te laten. De coachee toonde haar emoties en op dat moment is het niet zinvol om nog meer vragen te gaan stellen. Een woord waarmee ik moet oppassen is “Goh”. Dit komt oordelend over en kan verschillend geinterpreteerd worden. Ik kan beter benoemen wat dit bij mij oproept, dan ben ik transparanter. Concluderend is het voor mij crucial om me steeds bewust te zijn welke pet ik op heb: ben ik aan het leiding geven, dan ligt de nadruk op het bieden van duidelijkheid in wat er verwacht wordt en het ruimte geven in de invulling daarvan.

Als coach geef je alleen maar ruimte voor de ander en laat je de richting volledig los. Je helpt alleen de ander om dieper tot de essentie en tot inzicht te komen.